ΔΕΠ- Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα)- Συμπτώματα

Ακούμε συχνά για παιδιά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν ήσυχα το μάθημα στο σχολείο, αντίθετα, συνεχώς κουνιούνται στην καρέκλα τους, μιλάνε στους διπλανούς τους ή διασπάται πολύ εύκολα η προσοχή τους από ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Οι μαθητές αυτοί είναι πολύ πιθανό,μετά από ειδική εξέταση από παιδοψυχολόγο, να διαγνωστούν με ΔΕΠ- Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα). Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής -Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) καθώς και η Υπερκινητική Διαταραχή (ΥΚΔ), είναι ψυχιατρικές διαταραχές που χαρακτηρίζονται από Απροσεξία, Υπερκινητικότητα και Παρορμητικότητα μεγαλύτερη σε σχέση με το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού, του εφήβου ή του ενήλικα.  Η ΥΚΔ περιγράφει μια περισσότερο σοβαρή κατάσταση, υποκατηγορία της ΔΕΠ-Υ, συνήθως με πιο πρώιμη έναρξη. Γενικότερα, η Υπερκινητικότητα, η Απροσεξία και η Παρορμητικότητα, που αποτελούν φυσιολογικά χαρακτηριστικά παιδιών μικρής ηλικίας, βαθμιαία ελαττώνονται καθώς τα παιδιά ωριμάζουν και ενηλικιώνονται. Ωστόσο, τα παιδιά όμως με ΔΕΠ-Υ διαφέρουν υπέρμετρα από τους συνομηλίκους τους λόγω των παραπάνω συμπτωμάτων, αναλογικά με την ηλικία και το φύλο τους. Αυτή η διαφορά στη συμπεριφορά συχνά εξακολουθεί να υφίσταται, απλά σε διαφορετικό βαθμό, στην εφηβεία και την ενηλικίωση.

Ποιά είναι όμως τα Κλινικά Χαρακτηριστικά της ΔΕΠ- Υ;

Τα βασικά συμπτώματα της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) είναι η Υπερκινητικότητα, η Απροσεξία και η Παρορμητικότητα, σε βαθμό μη αναμενόμενο σε σχέση με το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού. Η Υπερκινητική Διαταραχή (ΥΚΔ), αποτελεί τον σοβαρότερο υπότυπο της ΔΕΠ-Υ, που απαιτεί την παρουσία συμπτωμάτων και στους τρεις τομείς συμπεριφοράς, και νωρίτερη ηλικία έναρξης. Τα χαρακτηριστικά της διαταραχής συνήθως διαφοροποιούνται ανάλογα με την ηλικία, αν και κάποια από τα κύρια συμπτώματα παραμένουν σε όλες τις ηλικίες. Η ΔΕΠ-Υ είναι 3-4 φορές συχνότερη στα αγόρια απ' ό,τι στα κορίτσια. Το 75% περίπου των ασθενών με ΔΕΠ-Υ ταλαιπωρούνται και από άλλες ψυχιατρικές διαταραχές.   Τα συμπτώματα της Απροσεξίας, Υπερκινητικότητας και Παρορμητικότητας είναι παρόμοια και στις δύο διαταραχές και τείνουν να διαφοροποιούνται ανάλογα με την ηλικία. Καθώς το παιδί γίνεται έφηβος και κατόπιν ενήλικος, τα κύρια συμπτώματα της υπερκινητικότητας- Παρορμητικότητας μειώνονται, ενώ η απροσεξία επιμένει. Στη συνέχεια της ζωής του ατόμου είναι πολύ πιθανό να εκδηλωθούν και επιπλέον προβλήματα που σχετίζονται με χαμηλή αυτοεκτίμηση, χαμηλή ακαδημαϊκή επίδοση και περιορισμένες διαπροσωπικές δεξιότητες.   Πρώιμη, εξειδικευμένη βοήθεια θα συμβάλλει θετικά ώστε να βελτιωθούν οριμένα κομμάτια της συμπεριφοράς του παιδιού. Αυτό θα έχει ως άμεση απόρροια και την συνακόλουθη βελτίωση της σχολικής του επίδοσης, της ακαδημαϊκής του πορείας και συνακόλουθα την αύξηση της αυτοεκτίμησής του και τη βελτίωση των διαπροσωπικών του σχέσεων.